Türkiye
Kamu-Sen, KESK ve Birleşik Kamu-İş, 23 Mayıs’ta “İş Bırakma Eylemi” konusunda
uzlaştı. Memur-Sen’den cevap bekleniyor.
Türkiye Kamu-Sen, yıllardır diyalog, hoşgörü,
yönetişim anlayışıyla kamu görevlilerinin hak ve menfaatlerinin ilerletilmesi
için mücadele yürütmektedir. Elbette bu mücadelenin öncelikli hedefi kamu
görevlilerinin toplu sözleşme, grev ve siyaset haklarını da içeren çağdaş, ILO
standartlarında sendikal haklardır.
 
Bu mücadelede toplumumuzun hassasiyetlerini gözeterek,
gerginliklerden mümkün olduğunca kaçınarak, milli ve manevi değerlerimizi ön
planda tutarak, “önce ülkem” diyerek yer aldık. Ancak, bu iyi niyetimize
karşılık olarak memurlarımız aleyhine yürütülen kampanyalara, memurlarımızın
kazanılmış haklarının ellerinden alınma gayretlerine maruz kaldık.
 
İş bilmez iktidarın başarısızlıkları, kötü niyetli
yöneticilerin beceriksizlikleri yıllarca sırtımıza yüklendi. Özellikle
ülkemizde kamu hizmetlerini sevk ve idare etmekle sorumlu olan hükümet üyeleri,
sürekli memurlarımızın işe yaramaz, vasıfsız, yan gelip yatan, hizmetin
gereklerini yerine getirmeyen kimseler olduğunu ifade ederek, memurlara hakaret
ettiler.
 
Kamu hizmetini düzenlemekle ve yürütmekle görevli olan
bakanlar, basiretsiz ve beceriksiz yönetim anlayışlarını, liyakatsiz, yandaş
yöneticilerle desteklemek isteyince ortaya çıkan aksaklıkların sorumluluğu,
fedakâr Türk memurunun omuzlarına yüklendi.
 
Oysa bizler, vatandaşlarımızın doğduğu andan
başlayarak, hayatının her anında, her alanında hizmet üretmekteyiz. Hastadan
bulaşan virüs nedeniyle can veren doktor; kilometrelerce ötedeki köye ders
vermeye giderken soğuktan donan öğretmen; haciz ihbarnamesini borçluya tebliğ
ettiği için katledilen postacı; yangın söndürürken hayatını kaybeden itfaiyeci,
ormancı; asayişi sağlarken şehit edilen polis, zabıta; raylara döşenen bombanın
patlamasıyla şehit düşen makinist de biziz. Ancak yöneticiler tarafından her
fırsatta hizmet üretmemekle, yan gelip yatmakla suçlanan da biziz.
 
2002-2012 yılları arasında ülke ekonomisi ortalama
yıllık %6,8 oranında büyürken, kamu görevlilerine büyümeden pay verilmemiş,
“büyümeye ne katkınız var ki!” denmiştir. Ekonomik kriz dönemleri,
çalışanlarımızın haklarının budanması için bir fırsat olarak görülmüş, bu
dönelerde çalışanlarımız işsizlikle tehdit edilerek sesleri kısılmıştır.  
 
Daha bir ay kadar önce yatırım paketi adı altında
sanayici ve iş adamlarına 2 milyar TL’lik bir kaynak yaratılırken, memurlarımız
ve memur emeklilerimiz tam 5 aydır zam alamadan yaşamak zorunda kalmışlardır.
 
Sürekli olarak ithalata dayalı arz yaratan bir
ekonomik sistemde, talep tarafı yok sayılmak yoluyla sistem çarkları
döndürülmeye çalışılmakta, bu da ülkemizin borçlarının katlanarak artmasına
neden olmaktadır. Bu sistem istihdamı arttırmamakta, yatırımları arttırmamakta,
ücretleri arttırmamakta; ama bir kesimin parasına para katmakta, işsizlik,
yoksulluk ve adaletsizliği arttırmaktadır.
 
Bütçe de milli gelir de milletin ortak kaynağıdır. 75
milyonun ortak kaynağından; milletin %99’u için ayrılan pay, milletin geri
kalan %1’lik ayrıcalıklı kesimi için ayrılan pay kadar bile olamamıştır. Milli
gelir içinde personele ayrılan ödenek oranı 2002 yılında %6,6 iken; 2011
yılında %5,6’ya gerilemiş; bu da kamu görevlilerimize ödenmesi gereken yıllık
7,72 milyar dolar tutarındaki kaynağın, memur ve emeklilerimizin cebinden
alınıp, parasına para katan ayrıcalıklı kesime aktarılmasına neden olmuştur.
 
Son 10 yıl içinde toplamda reel anlamda %68 büyüyen
bir ülkede, çalışanların pastadan aldığı pay azalıyorsa, burada bir tutarsızlık
ve adaletsizlik var demektir.
 
Görülüyor ki; ekonomi büyürken de krize girdiğinde de
hedef tahtasına oturtulan yine memurlar olmuştur. Ancak sorunumuz yalnızca
ekonomik değildir. Bizim anlayışımızda ahlaki değerler, her şeyden önce
gelmektedir. Bize göre bir resmi yetkili, bir konuda söz veriyorsa; artık
verdiği sözü yerine getirmek o kurumun boynunun borcudur. Kamu görevlileri
olarak, 2012 yılına dek yürütülen toplu sözleşmelerde, yetkililerce verilen
sözlerin ve imza altına alınan konuların boşta kaldığını gördük. Bu durum
bizlerin, kamu mercilerine karşı güvenini sarsarken; yetkililerin de
memurlarımıza karşı olumsuz bir tavır sergilediklerinin ispatı olmuştur.
 
Verilen sözlerin tutulmaması bir tarafa, bu süreçte
hükümetin imza altına alarak yerine getirmeyi taahhüt ettiği, yasal yönden de
zorunlu olarak yapması gereken düzenlemeleri dahi gerçekleştirmeyerek,
güvenilirliğine bir gölge daha düşürmüştür.
 
Yetkililerin üzerine düşen sorumlulukları yerine
getirmemesi nedeniyle kamu görevlilerinin sorunları çözümsüz kalmış; sözleşmeli
statü, taşeronlaşma, özelleştirme gibi yanlış politikalar nedeniyle de yeni
mağduriyetler ortaya çıkmıştır. Diyalog, müzakere ve anlaşma, karşılıklı güven
esasları çerçevesinde yürütülen kavramlardır. Bu yapılanlar karşısında
memurlarımızın siyasetçilere güveni de kalmamıştır.
 
Bu süreçte memurlarımız dışlanmış, terk edilmiş ve
aldatılmıştır. Diyaloğa direnen, müzakereye kapalı, verdiği sözü yerine
getirmeyen bir iktidarla neyin konuşulacağını, hangi konuların karara
bağlanacağını kamuoyunun takdirine bırakıyoruz.
 
Toplu sözleşme ve grev hakkı, kamu görevlilerinin
uluslar arası sözleşmelerden doğan Anayasal hakkıdır. Ancak yıllar süren
mücadelemiz sonucunda yapılan düzenlemede grev hakkı görmezden gelinmiş, toplu
görüşmenin bile gerisinde bir sistem getirilmiştir. Bu yolla, toplu sözleşme
sistemi sulandırılmış, sürüncemede bırakılmış ve gücümüz, sarı sendikalarla
kırılmak istenmiştir.
 
2012 yılının Nisan ayı itibarı ile yıllık enflasyon
%11,14 olarak tespit edilmiştir. 2012 Ocak-Nisan arasında ise fiyatlar genel
düzeyinde %3,09’luk bir artış olmuştur. Nisan ayı başında yapılanlarla birlikte
son bir yıl içinde doğalgaza %33; elektriğe %22; benzine %23; mazota %24 zam
gelmiş, bu şartlarda ne kamu görevlilerimizin ne de emeklilerimizin insan
onuruna yaraşır bir hayat sürme şansı kalmamıştır.  
 
Ancak, hükümetin taraflı tutumuyla oluşturulan toplu
sözleşme masasında kamu görevlilerimiz, emeklilerimiz, dul ve yetimlerimiz için
sunulan maaş artış teklifi, %3+%3; yıllık toplam %6 olmuştur. Dolayısıyla bu
teklif, dört aylık enflasyon artışını dahi karşılamaktan uzaktır.
 
Bir taraftan Türkiye’nin ekonomisi en hızlı büyüyen
ülke olmasıyla övünen yetkililerin, diğer taraftan memurlarına ve emeklilerine
4 aylık enflasyonun dahi altında bir maaş artış teklifi sunması anlaşılır ve
kabul edilebilir değildir.
 
Tam 5 aydır hiç zam alamayan kamu görevlilerimiz, 666
sayılı KHK ile ek ödemelerde yaratılan adaletsizliklerin çözülmesini, bir
saatlik fazla çalışma karşılığında ödenen brüt 1,35 TL’nin, hiç olmazsa
çalışanın bir saatlik gerçek ücreti tutarına çıkarılmasını, 4/C’li
çalışanlarımızın insan haklarına aykırı uygulamalarla çalışmaya mahkum
edilmesinden vazgeçilmesini, mağdur edilen, unutulan 4/B’li ve diğer sözleşmeli
çalışanlarımızın kadroya geçirilmesini, işyerlerinde yaşadıkları sorunların
çözülmesini beklerken; aylarca çalışıp, günlerce müzakere ettiğimiz
taleplerimizin neredeyse hiçbirinin dikkate alınmadığını görünce büyük bir
hayal kırıklığı yaşamışlardır.
 
Kamu görevlilerimizin acil çözüm bekleyen yüzlerce
sorunu varken, Kamu İşveren tarafının dalga geçercesine, bazı kamu
görevlilerimize yoğurt, süt gibi gıda maddesi yardımı yapılması önerisi, toplu
sözleşme görüşmelerinin “cacık”a çevrilmesi girişimlerini de bütün açıklığıyla
gözler önüne sermiştir.   
 
Türkiye Kamu-Sen olarak yıllarca kamu görevlilerinin
sorunlarını anlatmaya, makul taleplerini hükümete iletmeye çalıştık; ancak
hükümet adeta sorunları çözmemek için bizlerle mücadele etti.
 
Türk memuru horlandı; itibarı zedelendi, aldatıldı;
ama hizmet üretmeye devam etti. Bizler 75 milyon vatandaşımızdan ayrı
olmaksızın, aynı geminin yolcularıyız. Gidişatın olumlu olmadığı gün gibi
aşikârdır.
 
Bu gidişe “dur!” demek hepimizin boynu borcu, vatandaş
olmamızın bir gereğidir. Bizler bugüne kadar diyaloğun her yolunu denedik, hoş
görünün her türlüsünü gösterdik, sabrımızı sonuna kadar zorladık. Ama
yaptığımız her iyi niyetli girişimde, adres olarak sokaklar gösterildi. Artık
bıçak kemiğe dayanmıştır.
 
Söz bitmiş, hoş görümüz karşılıksız kalmış, diyalog
mekanizması tahrip edilmiştir. Son çare eylemdir. Hakkımızı almak, iktidarı
uyarmak, Türkiye’nin demokrasi ile yönetildiğini; demokrasinin temelinde tüm
kesimlerin haklarının korunması geldiğini hatırlatmak için;
 
Ülkemizin kaynaklarının adil bir şekilde
paylaştırılması için;
 
Yalnızca memurların değil, işsiz, işçi, esnaf, çiftçi,
emekli, dul ve yetimlerin de seslerine kulak verilmesi için 23 Mayıs’ta iş bırakıyoruz.
 
Son çare olarak, 23 Mayıs 2012 Çarşamba günü hizmet
üretmeyerek, memurlarımızın ve emeklilerimizin bütün ümitlerini bağlı toplu
sözleşme görüşmeleriyle adeta alay edercesine, memurlara süt, yoğurt
verilmesini önerenlere bir cevap verme gereği hasıl olmuştur.
 
Bu cevap, Türk memurunun kim olduğunu ve ne denli
önemli görevler yürüttüğünü, bizlerle adeta dalga geçenlere, bizleri yok
sayanlara anlatacaktır. Bu nedenle bütün sivil toplum örgütlerine 23 Mayıs’ta
“Bir günlük iş bırakma” eylemimize destek verme çağrısı yapıyoruz. KESK
yetkilileri ile yaptığımız görüşmeden olumlu sonuçla ve mutabakatla ayrıldık.
23 Mayıs günü Türkiye Kamu-Sen ve KESK’e bağlı sendikalara üye memurlar,
birlikte iş bıraka eylemi yapacaklar. Ayrıca Birleşik Kamu-İş de aynı gün
kendisine bağlı üyelerle iş bırakma eylemine katılacak.
 
Konfederasyon Başkanımız Sayın İsmail Koncuk 14 Mayıs
günü Memur-Sen Genel Merkezi’ne bir ziyaret gerçekleştirerek, Memur-Sen Genel
Başkanı Ahmet Gündoğdu’ya iş bırakma eylemini birlikte yapmayı, güçlerimizi
birleştirerek kamu görevlilerimizin haklarının alınması konusunda hedef birliği
yapmayı önerdi.
 
Bu eylem, toplu sözleşme görüşmelerine en çok üyeye
sahip konfederasyon sıfatıyla oturan Memur-Sen için bir fırsat olarak
görülebilir. Çünkü bizlerin meydanlarda kamu görevlilerimiz adına vereceği
mücadele masada, ellerinin güçlenmesini sağlayacak. Ancak şu ana kadar
Memur-Sen tarafından herhangi bir cevap gelmedi.
 
Bizler, yine de toplu sözleşme masasına ve diyaloğa
verdiğimiz öneme binaen, 21 Mayıs’a kadar, bu masadan kamu görevlilerimizi,
emeklilerimizi, dul ve yetimlerimizi ve aileleri ile birlikte 20 milyon
vatandaşımızı mutlu edecek bir gelişme bekleyeceğiz. Kamu görevlilerinin
yüzlerini güldürecek bir revize teklif gelmesi durumunda, biz de eylem
kararımızdan vazgeçebiliriz.
 
Bilinmelidir ki; eylemimiz asla devletimize ve
bizlerden hizmet alan vatandaşlarımıza karşı olmayacaktır. Bizler yıllardır
Türk memurunu yok sayan, sorunlarımıza çare üretmeyen, önümüzü tıkayan ve
bizlere başka çıkar yol bırakmayanlara karşı demokratik hakkımızı kullanacağız.
 
Yıllardır vatandaşlarımız için görevde olan
memurlarımız, bu kez vatandaşlarımız için, “grevde” olacaktır. 23 Mayıs
Çarşamba günü Türk memuru ülke genelinde hayatı durduracaktır. 23 Mayıs’ta Türk
memuru, insanca bir yaşam için, adil bir yönetim için, toplu sözleşme ve grev
hakkı için demokratik hakkını kullanacaktır.
 
O gün trenler çalışmayacak, otobüsler işlemeyecek,
öğretmenler ders vermeyecek, uçaklar havalanmayacak,  otoyol gişeleri hizmet vermeyecek, vergi
toplanmayacak; kısacası kamuda hizmet üretilmeyecektir. 23 Mayıs günü tüm
vatandaşlarımızdan çocuklarını okula göndermeyerek, acil durumlar dışında
hastanelere gitmeyerek, zorunlu olmadıkça kamu kurumlarından hizmet talep
etmeyerek bizlere anlayış göstermelerini bekliyoruz.
 
Yaşanacak aksaklıkların sorumlusu, sesimizi duymayan,
sorunlarımızı görmezden gelen, enflasyonun altında tekliflerle memurlarımıza
sefaleti lâyık gören ve bizlere başka çıkar yol bırakmayanlardır.